DOLAR
EURO
ALTIN
BIST
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Konya 11°C
Çok Bulutlu

Halen kulağımda Doğu Türkistanlı Amcamın sözleri

03.01.2019
155
A+
A-

-Evladım biz buraya kardeşlerimizin yanına Çin zulmünden kaçtık. En acısı da kardeşlerimiz bizi düşmanımız olan Çinli sanıyor! Bizi kimse bilmiyor. Bizi düşmanımıza benzetmeleri yok mu, bizi kahrediyor .

İnsan okudukça nereden geldiğini nereye gittiğini sorgulaması da artıyor.

İlkokul yıllarımda köklerimizin Orta Asya’dan geldiğini öğrenmiştik. Daha sonra Orta ve Lise yıllarımızda Orta Asya denilen yerin Türkistan olduğunu öğrendik.

Lise yıllarımızda Türkistan’la ilgili dergiler ve kitaplar elimize geçti onları okumaya başladık.

Bizim yaşadığımız coğrafyanın dışında Sovyetler Birliğinde, Çin’de, İran’da Irakta, Suriye’de, Yunanistan ve Yugoslavya’da halen yaşayan Türkler olduğunu öğrendik.

İstanbul’a Üniversite eğitimi için gidince doğrudan dışarıdan gelen Türklerle tanışmaya başladık. Cağaloğlu’nda Dış Türkler Derneği’nde on bir  ayrı masada dünyanın değişik yerlerindeki  Türkler temsil ediliyordu.

Bu masalarda Doğu Türkistan’dan Hızırbey Gayretullah, Batı Trakya’dan Ahmet Aydınlı, Kırım Türklerinden Müctecip Ülküsal gibi kişilerin sohbetlerini hatırlıyorum.

Aksaray’da da Doğu Türkistanlılarla ilgili bir derneğe gittiğimizi orada da dernek başkanı İsmail Cengiz’le tanışmamızı ve bize yayınlarından vermişti.

1980 Darbesi ile bu dernekler de büyük darbe aldı ve hepsi kapatıldı.

Biz bu dernekler kapatılsa da kişileri bu çevrelerde görüp sözlü de olsa Dış Türklerden haber almayı sürdürdük.

Atatürk Öğrenci Sitesinde Dış Türklerden gelen öğrencilerle görüştük, onları başka ülke ve bölgelerle tanışmasına yardımcı oluyorduk. Bazen yurdun kafeteryasında ortakla Türk Dünyasının meselelerini konuşup tartıştık.

Bir gün Kapalı Çarşıyı gezerken, Türk dünyası ile olan ilgimin olduğunu fark eden Edebiyat Fakültemizin Coğrafya Bölümü’nden Ahmet Doğruyol bana Doğu Türkistan’ı sormuştu.

Ben de bilgim oranında dilimin döndüğünce ona Doğu Türkistan Meselesini anlatıyordum. Ancak o sırada elinde deriden yaptığı çantaları satan, kılığı kıyafeti, çekik gözüyle Türkistanlı olduğu anlaşılan bir amca bana sarılıp ağlamaya başladı.

Ben bu tür durumların kentlerde yardım isteyen kişiler tarafından sıklıkla yapılmasından, onun da benden bir yardım istemek için ağlayarak bana sarıldığını düşünmeye başlamıştım.

Ama Onunla konuşmaya başlayınca durumun tamamen farklı olduğunu öğrendim ve bir gerçek beni bir hayli üzdü.

“Amca ne oldu, neden ağlıyorsun, paranı falan mı kaptırdın?” dediğimde,

-Hayır evlat, hayır sevincimden ağlıyorum!

-Peki, neden seviniyorsun?

-Evladım biz buraya kardeşlerimizin yanına Çin zulmünden kaçtık. En acısı da kardeşlerimiz bizi düşmanımız olan Çinli sanıyor! Bizi kimse bilmiyor. Bizi düşmanımıza benzetmeleri yok mu, bizi kahrediyor! 

Neden mi mutluyum onu da söyleyeyim..  Saatlerdir ben sizi takip ediyorum.. Sen Türkistan’ımızı anlatıyorsun.. O kadar iyi anlattın ki oraya gidip geldim birden.. Ben bu ülkede Türkistan’ı, bizi bilen yok diye düşünmeye başlamıştım, çok üzülüyordum. Ne mutlu ki, senin gibi bir genç biliyor, bizi anlatıyor.. Bu yüzden sevincimden ağlıyorum!

Bu sözleri üzerine Amcamızla tanıştım, o sırada İstanbul’daki Doğu Türkistan Derneği başkanlığı yapan İsmail Cengiz’in Babası imiş. Artık o günden sonra her Kapalı Çarşı’dan geçişimde Amcamızı görüp selam verip halını hatırını sordum.

1980’lerin başı idi, Rahmetli olmuştur sanırım. Vefat ettiyse Allah Rahmet eylesin.. Hayatta ise Allah sağlık versin.

Halen kulağımda Doğu Türkistanlı Amcamın sözleri;

-Evladım biz buraya kardeşlerimizin yanına Çin zulmünden kaçtık. En acısı da kardeşlerimiz bizi düşmanımız olan Çinli sanıyor! Bizi kimse bilmiyor. Bizi düşmanımıza benzetmeleri yok mu, bizi kahrediyor .

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.